Seni seviyorum, çünkü...

Seni seviyorum, çünkü...

Narkoz verilmiş gibi uyuşturan, anlık hayallere daldıran, bittiğinde ise verdiği mutluluktan ziyade mutsuzluğu tetikleyen, gerçek hayattan uzak pembe cümlelerden oluşan yazıları, kitapları sever misiniz? Ben sevmiyorum. Olmayacak, yaşanmayacak, yaşanması realiteyle karşılaştırıldığında milyonda bir ihtimal olan hayatları, aşkları, peri masalı türü şeylerle zaman geçirmeyi, beyni doldurup yormayı gereksiz buluyorum. İşin daha da tuhafı okurken romantik olunacak anda gülüyorum. Güldüklerime sevgilimin bana gönderdiği bazı mesajlarda dahil. O bir başak erkeği olup tuvalete bile mantıkla giden bir adam ve genel karakteri mantık+espri olduğundan öyle pek edebi sözcükler söylemez. Anlayacağınız kendileri biraz ağır abidir. Bu yüzden romantik anların senkronunu pek tutturamayız. Birimizden biri kelimeleri cımbızlar ve o anı mutlaka geyiğe sardırırız.

Sizce de süslü cümleler doğallığı bozmuyor mu? Sevdiğim adamdan o an içinden ne geçiyorsa onları ‘Ömürce’ söylemesini istiyorum. Mesela, “Sensizlik beni ağlatıyor” demesi, belki bensizliğin acısını kanıtlamak içindir ancak inanamam, çünkü o asla ağlamaz, ağlasa göstermez ve bunu da asla dile getirmez. Anca “Seni manyaklar gibi seviyorum”, “Seni acayip özledim be aşkım” türü şeyler derse ya da şişenin dibini (bir yılı devirdiğimiz nişanlılığımızda bu halini yeni gördüm ve bu halini mantıklı haline bin kere tercih ediyorum  görüp o an ararsa ve mantığını kullanmadığı bu durumda her ne söylerse onlar gerçek ve tamamdır, çünkü bu, odur…

Peki sizler ne dersiniz sevdiğinize? Realiteden uzaklaşmadan, yapmacıklığa girmeden, hayatın her yüzünü gözönünde bulundurarak, çağımızda yaşanan sevgileri hangi kelimelerle ifade edersiniz? İşte buyrun, pembeleşmeye çalışmadan birkaç tanesini ben ediyorum. Bilmem, belki size de kılavuz olur.

- Seni seviyorum, çünkü…
Aşkı gerçek anlamda iliklerime kadar yaşatıyorsun.
- Seni seviyorum, çünkü…
Eğilip bükülmeyen, namuslu, saygı duyabileceğim sağlam bir karaktere sahipsin.
- Seni seviyorum, çünkü…
Kirlenmiş toplumda aşkımdan başka bir beklentin olmadı.
- Seni seviyorum, çünkü…
Kalbimi benden alabilecek kadar kararlı oldun.
- Seni seviyorum, çünkü…
Sevgililiğimizi o an unutarak sıkılmadan saatlerce sohbet edebildiğim, hayatı, dünyayı kısacası her şeyi paylaşabildiğim, en iyi arkadaşım olmayı da başarabildin.
- Seni seviyorum, çünkü…
İlişkimiz kadın-erkek-sevgili muhabbetini koruyarak bir üst seviyeye daha çıktı, sevgiliye dahi anlatılmayacak kadar özel sırlarımı, mutsuz anlarımı paylaşacak rahatlığı vererek dostum da oldun.
- Seni seviyorum, çünkü…
Özgüvenini ilişkimizde ustaca kullanarak özgürlüğümü kısıtlamadan sevmeyi becerebiliyorsun.
- Seni seviyorum, çünkü…
Beni güldürüyorsun. Üstelik güldürürken aynı anda sinir de edip grafiği monotonlaştırmıyorsun.
- Seni seviyorum, çünkü…
Pek çok duygu gibi aidiyet duygusunu da bu kadar yoğun ilk defa yaşatıyorsun.
- Seni seviyorum, çünkü…
Devam eden hayatıma girdin. Seni tanımaya başladıkça seninle yarım hayata değil, yeni, sıfır kilometre bir hayata başlayacak kadar değerli olduğunu gösterdin.
- Seni seviyorum, çünkü…
Her zor durumun altından tek başına, yardımsız kalkmaya becerebilen, herkese karşı dik duruşunu koruyan yapınla hayranlık beslettin.
- Seni seviyorum, çünkü…
Fiziksel ve ruhsal bir şablonum yokken, aradığım olduğunu seni tanıyınca anladım.
- Seni seviyorum, çünkü…
Bu kalpte bölünme olmadan sadece sen varolabilecek kadar büyüksün.
- Seni Çok Seviyorum, çünkü…
Sevgilim, arkadaşım, dostum, sırdaşım, akıl hocam, sığınabileceğim bir liman, bazen bir ağabey, bazen bir baba, en önemlisi eşim olmayı hak edecek bir insan olduğunu gösterdin…

Her şeyde doğallıktan, gerçeklikten, dobralıktan yanayım. Aşkın içinde bile argo olabilir, yeter ki yapay olmasın, yeter ki içten gelip denilenleri yalınca anlatabilsin… Sevdiğinize süslü cümleler bulmaktan vazgeçin, siz olun kafidir…

Öpü öpücükleeer…kara gözlüm............

	Gönderen	Konu: Seni seviyorum, çünkü... (Okunma Sayısı 5681 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.